تقیریباً نیم قرن پیش، یکی از زمینشناسان این شرکت، آجر کتیبهداری را که از چغازنبیل یافته بود، برای سرپرست هیات باستانشناسی مستقر در شوس برد و به این ترتیب این دین ادا شد. خواندن این کتیبه امکان شناخت شهری را فراهم میکرد که توسط اونتاش ـ گال ـ Untash-Gal، پادشاه ایلام ساخته شده بود. او در اواسط قرن سیزدهم قبل از میلاد، پادشاهی میکرد و پایتخت او شهر شوش بود.
زیگوارت چغازنبیل، در حال کشف حجاب از دنیایی است که در دامنههای این زیگوارت مخفی بوده و هرگز به ذهن کسی خطور نکرده بود. موضوع کلی، همین پردهبرداری از چنین دنیایی است.
نگرشی تاریخی:
شهرسازان اونتاش ـ گال برای بنای شهر جدید، پشتهای را انتخاب کردند که در نزدیکی ساحل یک رود قرار داشت. شکل طبیعی این رود نیز در شکل کلی جدید تاثیر میگذاشت. این شهر در نیمه راه دو مجتمع انسانی قرار میگرفت که از بزرگترین مجتمعهای مسکونی ایلامی بودند. این مکانیابی به نحوی انتخاب شده بود که بر تمام دشت اشراف داشت تا جایی که وقتی هوا صاف و شفاف بود، میشد هم شوش پایتخت را از آن دید و هم شهر بزرگی را که قبلاً از شوشتر کنونی در این مکان بوده است. بخش عظیمی از این سلسله تپهها، که حاشیهای برای موقعیت استقرار شهر هستند، هم به خط سیر دیوار بیرونی شهر تحمیل میشده است و هم به دیواری که تمنوس [شهر مقدس] را محدود میکرد.
زیگورات که برای خود دارای حصار جداگانهای بود، در مرکز همین تمنوس برپا شده بود. شهر نوبنیاد شاه ایلام در حد شرقی دوآب در مقابل کوهساری برپا شده بود که مانعی عظیم، خشن و تا حدی غیرقابل عبور را تشکیل میداد. دنیای اطراف این شهر غالباً خصمانه بود. رودی یا بستری بسیار گسترده از این بنیاد حمایت میکرد. زیگورات دور ـ اونتاش نشانگر و تعیین کننده مرز شرقی مذاهبی بود که برج مقدس همین زیگورات برای آنها نمایشی از خط ارتباط بین زمین و آسمان را ارائه میداد.
دانلود پاورپوینت زیگورات چغازنبیل
