31 ص
بوی بد دهان “علل و نحوه پیشگیری و درمان آن” (مرجع کامل اطلاعات)
بوی نا مطبوع دهان
بوی بد دهان یک علامت شناخته شده با سابقه تاریخی قدیمی است. بوی بد دهان میتواند دلیل عمومی یا موضعی داشته باشد. مشخص شده که تقریبا 85 درصد بوی دهان ناشی از عوامل موضعی است، از این جهت اهمیت روشهای بهداشتی مثل مسواک زدن دندانها و زبان محرز شده است. باید یادآوری کرد که بوی بد دهان به تنهایی یک بیماری نیست بلکه علامت بیماریهای مختلف است.
14 ص
تأثیر فعالیت عصبی سمپاتیک و کته کولامینها روی نورونهای آوران اولیه[1]
در شرایط عادی، نورونهای آوران اولیه نسبت به کته کولامینها حساسیتی نداشته و فعالیت آنها تحت تأثیر جریان سمپاتیک قرار نمیگیرد. با این وجود در بعضی سندرمهای درد نورماتیک مانند سندرمهای درد موضعی پیچیده[2] (استیروفی سمپاتیک رفلکسی[3] و کوزاثری[4]) وضعیت تفاوت مینماید. این موضوع بر اساس مشاهدة بالینی تأثیر اعمال سمپاتولیتیک در تسکین درد در این سندرمها میباشد. در گزارش مطالعه صد سالة خود در سال 1967 به نحو بسیار برجستهای خصوصیات بالینی کوزالژی و تأثیر ملاحظات سمپاتولیتیک را توصیف کرده است:
یکی از تجارب بسیار ارزشمند طرحی در طی جنگ جهانی دوم کشف این مسأله بود که قطع رشتههای عصبی سمپاتیک خاصی تقریباً همیشه در درمان درد کوزالژی مؤثر است. با بلوک زنجیره سمپاتیک با داروی بیحسی موضعی، در صورتی که تزریق درست انجام شده باشد تقریباً تسکین صددرصد بطور فوری ظاهر میشود. در چنین وضعیتی تغییر چهره و رفتار بیمار بسیار جالب توجه میباشد.
با این وجود نویسندگان دیگری با فرضیه دخالت فعال سیستم عصبی سمپاتیک در تولید درد مخالفند. آنها معتقدند که نتایج مطالعات و استفاده از تکنیکهای مختلف بلوک سمپاتیک در درد نوروپاتیک ندرتاً بطور کامل مورد بررسی قرار گرفته و غالباً نیز از نوع کنترل شده توسط دارونما نبوده اند.
در سالهای اخیر، مطالعات تجربی و بالینی بسیاری باعث روشنتر شدن مسأله همچنان لاینحل نقش سیستم سمپاتیک در تولید درد در شرایط پاتوفیزیولوژیک شدهاند. این مطالعات دو نوع تأثیر سمپاتیک روی نورونهای آوران را مشخص نمودهاند. تمایز آنها به نظر مربوط است به این مسئله که آیا ارتباط و اتصال بین نورونهای آوران و سمپاتیک پس از آسیب تروماتیک عصبی بوجود میآید یا پس از التهاب بافت محیطی همراه با حساسیت به درد.
تأثیر فعالیت سمپاتیک و کته کولامینهای روی رشتههای آوران اولیه پس از آسیب عصبی (جدول 1)
تجارب حیوانی
ارتباط بین فیبرهای آوران و سمپاتیک آسیب دیده در محل ضایعه یا دیستال به آن پس از آسیب کامل عصبی: پس از آسیب تجربی کامل یک عصب فیبرهای آوران پوستی که سالم ماندهاند دارای افزایش حساسیت نورآدرنرژیک میشوند. نورونها در غشاء بلاسمایی خود گیرندههای فعال نورآدرنرژیک پیدا میکنند. (شکل 1A). در موشها و گربهها، فیبرهای آوران میلیندار و برون میلین را که به نورومای انتهای قطع شده عضو عصبدهی مینمایند میتوان توسط آدرنالین و یا توسط تحریک فیبرهای سمپاتیک و ابران که بداخل نوروما رشد کردهاند، تحریک و حساس کرد. واکنش شیمیایی مستقیم آدرنرژیک بوده و در مدل موش غالباً از طریق گیرندههای آلفادو متصل میشود. در نوروماهای بالغ موشها و گربهها حساسیت به کته کولامین معمولاً بسیار کمتر بارز است. یک سال پس از قطع آناستوموز مجدد اعصاب محیطی که امکان رشد مجدد آکسونهارا ایجاد مینماید، تحریک الکتریکی تنة سمپاتیک در فرکانسهای فیزیولوژیک تحریک (5-1 هرتز) همچنان میتواند از طریق یک مکانیزم آلفاز درنوسپتور، گیرندههای درد نوع C دژنره را فعال نماید.
10 ص
داروهای مسکن ضروری»[1]
خوانندگانی که با برنامههای تلوزیونی انگلستان آشنا هستند احتمالاً نام برنامه ای به نام «دیسکهای جزیرة متروک» را شنیده اید. در این برنامه از افراد مشهور دعوت میشود تا برای سفری احتمالی به جزیره ای متروک 8 دیسک موسیقی، یک کتاب و یک شیئی نفیس انتخاب نمایند. افراد دلایل انتخاب خود را ذکر کرده و موسیقیهای انتخاب آنها نیز در خلال برنامه پخش میشوند. این برنامه در واقع یک تصور بسیار رومانتیک ایجاد کرده و حال و هوایی خیالی دارد.
رشد بی رویه جمعیت جهان و منابع محدود حدمات بهداشتی درمانی را در بسیاری از کشورها مشابه طب در جزیره متروک نموده است.
بسیاری از مردم جهان از چنین جزایر متروکی دور هستند اما در معرض فاکتورهای مختلف دیگری نیز مانند فقر، کمبود، تبعیضهای اقتصادی، و یا فجایع (چه طبیعی و چه سیاسی) قرار دارند. افرادی که به چنین گروههایی خدمات بهداشتی ارایه مینمایند باید یک هستة مرکزی طب کم هزینه و در دسترس برای مواجهه با شرایطی که در طی طبابتشان ممکن است بوقوع بپیوندند ایجاد نمایند. روشها و انتخابهای بسیاری در این زمینه وجود دارد: کتاب فاماکوپة مارتین دیل اشاره شده است که حدود 000/50 داروی مجاز و انحصاری وجود دارند. انتخاب یک گروه داروی موثر و مفید از بین این چنین مجموعة بزرگی کار بسیار مشکلی خواهد بود.
مفهوم «داروهای پایه» توسط سازمان بهداشت جهانی
نسبت داروهای پایه یا EDL گزارشی ارائه شده به بیست و هشتمین گردهمایی سازمان بهداشت جهانی در سال 1975 اقتباس شد تا دسترسی به داروهای مناسب توسط جمعیتی که با سیستم توزیع دسترسی محدودی داشتند آسان تر شود. هدف تهیه و تدارک لیستهایی مختلف براساس نیازهای بهداشتی منطقه ای در هر کشور بود. این فرمها همگی توسط مشاوره با متخصصین بهداشت عمومی، فارماکولوژی پزشکی، مرتباً به روز میشود. در گردهمایی سالیانه WHO در سال 1975 قطع نامه ای بطور رسمی از دبیرکل درخواست کرد تا مدل اولیه داروهای ضروری را تهیه نماید. این لیست اولیه بطور مرتب در فواصل تقریباً دو سال یکبار مورد بازنگری قرار میگیرد. تازه ترین آنها که بازنگری یکصد و دهمی است در نوامبر و دسامبر 1999 منتشر شده است.
74 ص
آنفلوانزا ( Influenza )
با محافظت خود در مقابل بیماری آنفلوانزا از دیگران محافظت کنیم
تعریف بیماری آنفلوانزا:
بیماری آنفلوانزا، یک بیماری حاد ویروسی دستگاه تنفسی است که معمولا خود محدود شونده است و در موارد همه گیری، عوارض و مرگ و میر بیشتری دارد.
علایم بیماری:
تب بالای 38 درجه سانتیگراد، سردرد، خستگی، بدن درد، آبریزش بینی و چشم، ناراحتی گلو و سرفه.
راه انتقال:
ترشحات حلق و بینی بیماران، مخزن عفونت است و سرفه و عطسه باعث انتقال بیماری می شود.
انتشار بیماری:
ویروس آنفلوانزا، دائما در حال تغییر می باشد که همین موضوع زمینه ساز وقوع همه گیری آنفلوانزا است. تاکنون سه نوع آنفلوانزا به نامهای B ,A و C شناخته شده است که نوع A، بیشترین توانایی ایجاد همه گیری را دارد.
بزرگترین همه گیری آنفلوانزا ( در اسپانیا در سال 1919- 1918)، سبب 500 میلیون ابتلا و 40 میلیون مرگ در سراسر جهان گردید.
کودکان در سنین مدرسه، هسته اولیه انتشار آلودگی محسوب می شوند و افزایش تعداد کودکان مبتلا به بیماری تنفسی تب دار، اغلب اولین نشانه شروع همه گیری آنفلوانزا در یک جامعه است که با ظهور موارد بیماری در بالغین ادامه می یابد.
بیماریزایی:
آنفلوانزا، علاوه بر انسان، در حیوانات نیز بروز می نماید و نوع حیوانی آن نیز قابل سرایت به انسان می باشد. آنفلوانزای پرندگان، شایعترین نوع آن است و شیوع آن نه تنها برای انسان خطرناک است بلکه باعث صدمات اقتصادی سنگینی در دامداری ها می گردد.
چرا آنفلوانزا حائز اهمیت است:
واکسیناسیون آنفلوانزا:
اولویت مصرف واکسن آنفلوانزا در کدام گروه های جامعه می باشد؟
چه افرادی واکسن آنفلوانزا را نمی توانند استفاده کنند؟
افرادی که به تخم مرغ حساسیت دارند، بیماران تب دار و افرادی که در موارد قبلی تزریق واکسن، حساسیت داشته اند نباید واکسن آنفلوانزا را استفاده کنند.
توصیه های بهداشتی در زمان همه گیری آنفلوانزا:
آیا می دانید:
دانستنیهای بهداشتی
20 ص
سرطان سینه
سینه مجموعه از غذا و بافت چربی می باشد که بین پوست ودیواره سینه واقع شده است .غدد داخل سینه بعد از اینکه زن یک بچه به دنیا آورد ریشه تولید می کنند هر غده همچنین یک لب کوچک می باشد نامیده می شود و تعداد زیادی از این لب های کوچک یک لب را تشکیل می دهند. پانزده تا بیست لب کوچک در هر سینه وجود دارد .
شیر از غده ها بوسیله راه لوله مانندی که مجراها نام دارند به نوک سینه می رسد. غدد و مجراهای وقتی که یک سینه پر از شیر باشد. بزرگتر می شوند اما بافتی که موظف اندازه و شکل سینه می باشد. بافت چربی است همچنین رگ های خونی و رگهای لنفی در سینه وجود دارد . لنف یک مایع شفاف و زلال بوده که محصولات زاید را به غدد لنفی از درون سینه انتقال می دهد. غدد لنفی کوچک هستند تکه های اندازه نخود بافتی که لنف را تصفیه و تمیز می سازد ساخته شده اند و اغلب غدد لنفی که سینه را از مواد زاید خالی می کنند، در زیر بازو قرار داشته که زیر بغل (اکسید ) نامیده می شود.
سرطان سینه چیست؟
سرطان سینه وقتی رخ می دهد که سلولها در سینه شروع به رشد خارج از کنترل نموده و می توانند در نزدیکی بافتها گسترش یافته و در سرتا سر بدن بخش شوند. مجموعه های بزرگی از این بافت خارج از کنترل تومور نامیده می شود هر چند بعضی از تومورها در واقع سرطان نیستند زیرا آنها نمی توانند منتشر و پخش شوند و یا زندگی سلولهای دیگر را تهدید نمایند (زندگی بکسی را تهدید می کنند این تومورها ، تورموهای خوش خیم نامیده می شوند. تورموهایی که می توانند در سرتاسر بدن یا نزدیک بافتها منتشر و پخش شوند بعنوان سرطان ملاحظه می شوند. (در نظر گرفته می شوند) و تومورهای بدخیم (زیانبخش) نامیده می شوند. بطور نظری هر یک از انواع بافتها در سینه می تواند از شکل یک سرطان یک سرطان را به خود گیرد اما معمولاً آنها از مجراها و غده ها بوجود می آید. زیرا ماهها تا سلولها طول می کشد تا یک تومور به اندازه ای بزرگ شود که درسینه حس گردد. ما تورمورها را در سینه (پستان) موقعی تشیخص می دهیم که قبلا بیماری ایجاد شده است (قبل از احساس آن، ایجاد بیماری می کند.)